Pierwsze wzmianki o Załużu znajdujemy w Kronice Jana Długosza, który napisał o podróży króla Władysława Jagiełły w 1417 roku ze Lwowa przez Felsztyn i Sobień do Sanoka. W pobliżu znajduą się ruin zamku Sobień nadanego w roku 1389 przez Władysława Jagiełłę rycerskiemu rodowi Kmitów. W roku 1417 na zamku odbyło się wesele Władysława Jagiełły z Elżbietą Granowską. W 1479 r. rozgraniczono Załuż od Hołuczkowa i usypano kopce graniczne, a w 1494 r. rozgraniczono go od zamku Sobień.
W XV w. Załuż wielokrotnie był wymieniany jako wieś szlachecka w dobrach, Kmitów należąca do zamku Sobieńskiego. Po 1580 r. Załuż przejęli Stadniccy z dawnymi dobrami Kmitów. W 1672 r. podczas najazdu tatarskiego w tej wsi ocalały 3 domy. W 1731 r. właścicielami Załuża byli Ossolińscy, a w XIX wieku Krasiccy oraz Wiktorowie h. Brochwicz.
W połowie XIX wieku i na przełomie XIX/XX wieku właścicielem posiadłości tybularnej Załuż był Adam Wiktor[6][7], który w 1905 posiadał we wsi obszar 126,7 ha[8]. W 1911 właścicielem tybularnym był Paweł Wiktor, posiadający 595 ha[9].
W październiku 1939 Załuż został włączony do sowieckiej strefy okupacyjnej w obwodzie drohobyckim. 29 lipca 1944 Załuż został zdobyty przez wojska radzieckie[10].
W Załużu znajduje się cmentarz wojenny, na którym pochowani są żołnierze słowackiej rychlej skupiny, z grupy dowodzonej przez Wolfganga Corettiego, którzy zginęli[11] w tym miejscu podczas forsowania linii Mołotowa w czerwcu 1941[12]. Prace ekshumacyjne planowano w 2000[13]. W 2005 na cmentarzu spoczęli również żołnierze czechosłowackiej brygady desantowej ekshumowani z cmentarza w Woli Sękowej. Cmentarz został odnowiony środkami władz słowackich.
W Załużu urodzili się Benedykt Majkowski, Mieczysław Dzięgałło, Wiesław Nahurski, Ryszard Pacławski.
Planujemy przywrócić wygląd kompleksu pałacowo parkowego jeszcze z przed wojny, kiedy to miejsce użytkowała rodzina Wiktorów. Założyli oni pierwszy kościół w Załużu, który był jednocześnie kaplicą cmentarną dla całej rodziny Wiktorów. Dzisiaj, przez przesunięcie granic, niestety znajduje się poza naszym obszarem. Jest zaniedbana i zrujnowana, jak i były pozostałe budynki dworskie.